رنگ اکریلیک

ورود رنگ اکریلیک به صنعت ساختمان

رنگ اکریلیک به علت دوام و درخشندگی در صنعت اتومبیل به کار می رفت. در اوایل سال ۱۹۳۴، اولین رزین اکریلیک توسط شرکت شیمیایی آلمانی BASFتوسعه پیدا کرد. رنگ ترکیبی حاصل از رنگ روغن و آبرنگ برای اولین بار در اوایل ۱۹۴۰ معرفی شد. مابین سال های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۹، Leonard Bocour و Sam Golden رنگ اکریلیک را تحت نام تجاری Magna paint ثبت کردند و در سال ۱۹۵۰ بود که این محصول به صورت تجاری درآمد و از آن پس توجه نقاشان ساختمان را به خود جلب کرد.

رنگ‌ اکریلیک محلول در آب نسل جدیدی از رنگ‌ های ساختمان است که با توجه به مسائل زیست محیطی و عدم استفاده از حلال‌های آلی و مواد مضر، استفاده از این نوع رنگ‌ها رو به افزایش است و به تدریج جایگزین مناسبی برای رنگ‌های روغن می‌باشد.

واقعیت این است که هر لیتر حلال شیمیایی می تواند بیش از هزار لیتر هوا را آلوده کند که مشکلات زیادی برای موجودات زنده و از جمله انسان ها ایجاد می کند.

رنگ اکریلیک

رنگ اکریلیک

انواع رنگ اکریلیک:

مانند رنگ روغن دارای نوع مات و براق است و نوع نیم براق هم به این دو نوع اصلی اضافه شده است.

در ایران رنگ حلال آب با نام اکریلیک و کاپارول شناخته شده است. رنگ اکریلیک به صورت تیوبی، قوطی، بطری‌های پلاستیکی و در غلظت های متفاوت فروخته می شود. رنگ‌های داخل تیوب شباهت بیشتری به رنگ روغن در نقاشی ساختمان دارند.

ویژگی های رنگ اکریلیک:

تنوع بالا، سازگاری با محیط زیست و استفاده از تکنولوژی های جدید از ویژگی هایی است که می توان به آن اشاره کرد. به دلیل غلظت بالا، قدرت پوشانندگی خوبی دارند. بوی نامطبوع و تند ندارند. به سرعت خشک می شوند(خیلی سریع تر از آنچه که تصور می کنید!!) و انعطاف پذیر هستند و روی تمام سطوح از جمله سیمانی، گچی، صفحات کناف و سطوح دیگر قابل استفاده هستند و سطحی ضد رطوبت ایجاد می کنند. مقاوم در مقابل اشعه نور خورشید یاUV (ماوراء بنفش) هستند و در نتیجه طول عمر بالایی دارند. حساسیت ایجاد نمی کنند. به راحتی در آب حل می شوند و به آسانی اجرا می شوند.

طیف وسیع رنگ نسبت به رنگ روغن، عدم جذب گرد و غبار و مقاومت در برابر سایش را هم می توان به این محاسن افزود.